Mustafa’nın Mezarı

Darbe sonrası asılan ve seneler sonra asılma nedeninin “denge” olduğu açıklanan Mustafa Pehlivanoğlu anısına yazılmış çok güzel bir eser. O zamanları harika bir şekilde anlatıyor.

Mustafa’nın mezarını aradım o gün
Türk Bayrağı asılı mezarlara gözüm takıldı
Bunlar, asker şehitlerin yatağıydı
Çoğu yirmisinde hayata veda etmişlerdi
Yirmi dört saat Kur’an okunuyormuş
Gördüm mezarını
Diz çöktüm karşısına
Ne de çok hatıran vardı
Ah! Mustafa ah!
Çabuk gittin be!

Görüş günlerinde gül açardı yanaklarında
Gözlerinin içi gülerdi
Sokulurdun yanıma
Anlatırdın neler konuştuğunu
Mektup yazardın
Bazen, gelen mektubu okuturdun bana
Bilirdim,
Paylaşmak isterdin mutluluğunu
Tuhaf biriydin be Mustafa
Latife yapar ara sırada kavga ederdin
Benimle hiç kavga etmedin ama
Geçmişi anlatır
Suçsuz olduğunu haykırırdın
Beni bazen yargıç, bazen savcı bellerdin de dökerdin içini
Suçsuz olduğunu ben bilirdim
Bilirdim de, mahkeme vermişti bir kez kararını
İdamın onaylanmıştı da gülerek gelip
“Bizi asacaklar” demiştin
Sağdan soldan sana laf atılmıştı
“Sandalyeni biz tekmeleriz” diye
Ne de çok gülmüştün hatırlıyor musun?

Nişanlını anlatırken başka bir dünyaya giderdin
Gelecekten bahsederdin, hayal kurardın,
Sesli düşünürdün, mest olurdun.

Yargıtay cezanı onaylayınca
Demiştim ki; “gel, kaçmayı dene”
Soğuk durmuştun “olmaz” demiştin
Neden böyle demiştin?
Sonra kaçarken bile gönülsüzdün.
Suçsuzdun, tamam ama, asılacaktın
Kaçmaktan başka şanın yoktu.

Seni anlamalarını bekliyordun, nerde
Sen topun ağzındaydın
Nitekim öyle olmadı mı?

Ot bürümüştü Mustafa’nın üstünü
Benden konuşmamı istediğini hissediyordum
Anlatırım Mustafa, anlatırım

Annenle konuştum, o söyledi
Nişanlın başkasıyla evlenmiş
Ölüyü bekleyeni tarih yazmıyordu Mustafa
Şimdi nerdedir, ne eder haberim yok
Muhtemelen çoluk çocuk sahibi olmuştur
Hayatın telaşı içinde yitip gitmiştir.

Arkadaşlar mı?
Ne sen sor, ne ben söyleyeyim
Dün yaşanmamış sanki
İdealizmden kaçıyor insanlar
Sorumluluk sıkıyor

Dava mı?
Davayı tarif eden yazıların mürekkebi silikleşiyor
Cümleler okunmaz oluyor gittikçe
Unutuldu değerler Mustafa…

Metin: Remzi Çayır
Söyleyen: Hasan Sağındık